Ik wil jullie graag iets vertellen

Ik heb er lang over getwijfeld of ik dit jullie wel moest vertellen, maar heb besloten dat ik mij er niet voor hoef te schamen.

 Ik ben chronisch depressief .

Dit is natuurlijk wel heel makkelijk gezegd, maar ik zit dit toch wel echt met zwetende handjes te schrijven.

Veel mensen hebben een heel verkeerd beeld van mensen die depressief zijn. Depressief zijn, is niet ‘je gewoon een beetje somber voelen’. Het is veel meer dan dat. Het put je volledig uit en als je midden in een depressie zit heb je hier geen controle over. In het begin vond ik mezelf zwak en was ik boos dat ik me in sombere gedachten liet verzinken. Ik vocht ertegen zo hard ik kon. Maar weet je? Dat werkte tegenovergesteld. Ik werd alleen maar verdrietiger, kwam soms huilend mijn bed uit, omdat ik de dag niet aan kon. De enige rede dat ik er dan toch uit kwam waren mijn kinderen, man en mijn hondje. Als je dan naar buiten stapt, zet je een soort masker op, want je weet, diep van binnen, dat je verdriet en somberheid nergens over gaat. Je doet alsof alles oké is, en de mensen die je niet kennen zullen misschien denken dat je chagrijnig bent of merken zelfs helemaal niets.

Voor mij en mijn gezin was het echter wel heel duidelijk dat het niet goed met mij ging. Ik had geen plezier meer in mijn leven en was overal alleen maar boos en verdrietig om en ik kan je vertellen dat dat leven heel somber is. Ik heb uiteindelijk de stap gezet om te gaan praten met een psycholoog en heb ook medicatie gekregen. Die medicatie is een hulp, waardoor ik mijn gedachten wat meer kan ordenen en weer meer mezelf kon worden. Ook het vele huilen stopte hiervan. Verder heb ik zelf voor mijn herstel gezorgd, samen met mijn psycholoog. Door hem heb ik inzicht gekregen in mijn manier van denken en voelen en heb ik handvatten gekregen over hoe hiermee om te gaan.

Ik zal me altijd bewust moeten blijven van mijn gedachten en gevoelens en zal gedoseerd met mijn energie moeten omgaan, want als ik dat niet doe kan ik weer terugvallen.

Als een depressie wordt genegeerd en gewoon wordt afgedaan als “even een beetje teveel” loopt dit uit de hand. Er rust nog steeds een te groot taboe op depressiviteit.  (Ik heb het jaren genegeerd en daarom is het chronisch geworden) Het is geen verzinsel, het is echt heel serieus en mensen die depressief zijn, voelen zich echt heel slecht, misschien minderwaardig, nutteloos, zien vaak alleen het negatieve. Ze kunnen bijna nergens meer van genieten en het kan zelfs zo ver gaan dat ze niet meer verder willen met hun leven.

Doe dus alsjeblieft niet lacherig over mensen met depressie, maar luister, respecteer hun rust, en probeer te helpen. Laat ons niet vallen, want de steun van vrienden en familie is voor ons “depressievelingen” het beste medicijn. We zijn echt niet gek of zwak, maar hebben vaak te veel voor de kiezen gehad wat we niet aankonden en waarin we ons groot hebben gehouden.

Ik voel mij nu, mede door alle hulp, weer heerlijk mezelf en hoop dat mensen die misschien twijfelen of ze zelf hulp moeten zoeken hier wat aan hebben.

Schaam je niet en zoek hulp, je kunt er alleen maar beter van worden.

 

Liefs Sjelly

Advertenties

5 gedachtes over “Ik wil jullie graag iets vertellen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s